علایم اعتیاد نوجوانان وجوانان:
علایم اعتیاد عبارتنداز:1-کناره گیری ازدیگران ومعاشرت با دوستان جدید2-بی توجهی نسبت به امورمنزل،همسر،فرزندان3-تغییرات وقت خواب وبیداری4-شکایت ازبی پولی،وگرفتن پول از خانواده ودوستان5-داشتن رفت وآمدهای مشکوک وبی حساب6-بیش ازاندازه حرف زدن یا حرف نزدن وبی هدف بودن حرفهای او7-دستپاچگی در اغلب اوقات8-پای بند نبودن به ارزشهای اخلاقی ودروغگویی بیشتر،عمل نکردن به تعهدات خود9-عمل نکردن درست وظایف خود10-غیبت کردن ازکار ونهایتا بیکاری11-توجه نکردن به نظافت وآراستگی ظاهرخود12-نداشتن ثبات عاطفی وزود عصبانی شدن وازکوره در رفتن13-پیداشدن وسایل مشکوک مربوط به اعتیاد درکیف وجیب او14-رفت وآمد با افراد بدنام15-تغییر رنگ چهره،لب ها،وچشمانش،مشاهده شدن آثار تزریق بر بدن او16-مشاهده شدن آثار سوختگی درلباس،لب ها،بین انگشتان، واتاق او17-اغلب اوقات درحال چرت زدن است وچرت های بی موقع وغیرمعمول18-بی توجهی به مسایل ومراقبت های بهداشتی19-ماندن مدت زمان طولانی درتوالت20-قفل کردن در اتاق خود22-نشان دادن حالت محرومیت از خود پس از 12تا24ساعت پس از جلوگیری از رفتن او از منزل .اقتباس از کتاب مسایل نوجوانان وجوانان درایران معاصر تالیف دکترمنیژه کرباسی ودکترمنوچهر وکیلیان.
دانشمندجهانگیری میناآبادفرزندهلال بیگ فرزند علی مرادبیک فرزندجهانگیربیگ فرزندحسینعلی بیگ فرزند گنجی بیگ فرزندشاه پلنگ بیگ برادرزن میرجمال الدین معروف به میرقره خان ودایی وفرمانده میرمصطفی خان تالش،متولد1343/1/2 ،روستای میناآباد ،بخش عنبران ،شهرستان نمین، استان اردبیل ،محل تحصیلات ابتدایی دبستان نورمیناآباد ومطلعی نمین،محل تحصیلات دوره راهنمایی آموزشگاه شهیدشیردل نمین،محل تحصیل دوره متوسطه دبیرستان شهیدمطهری نمین ازسال 1360الی1363،محل تحصیل دوره کاردانی ازسال1363 الی1365(فوق دیپلم علوم اجتماعی)تربیت معلم شهیدرجایی تبریز،محل تحصیل دوره کارشناسی(لیسانس علوم اجتماعی) آموزش عالی ضمن خدمت فرهنگیان ساری، محل تدریس مناطق آموزش وپروش شهرستانهای کوثر - اردبیل- نمین -قائمشهر- رضوانشهروتالش ،سال بازنشستگی 1388،ازدوران کودکی دوستدارفراگیری علم ودانش بوده وهستم واین علاقه باعث انتخاب شغل معلمی وزندگی با کتاب ومطالعه شد ولی به دلیل مشکلات زندگی امکان دامه تحصیل درمقاطع ارشد ودکترا نبود به همین خاطر برای جبران فرصتهای ازدست رفته پس ازبازنشستگی به فکرادامه تحصیل افتادم هرچندکه ادامه تحصیل پس از بازنشستگی هیچ تاثیری در ترفیع شغلی وافزایش حقوق من ندارد وبسیاری از دوستان مرا سرزنش می کنند که چراخودرا بیخودی دراین سن وسال درگیر تحصیل می کنم ولی من درجواب ایشان میگویم که فراگیری علم ودانش برای افزایش علم وآگاهی است نه برای پول وثروت و فراگیری علم ودانش زمان ومکان نمی شناسد.وچون نام کوچک من دانشمنداست باید اسم با مسمی باشم وبه خاطر اسمم هم که شده بایدهمیشه